Madrid, 19 Luglio 2016

 

Carissimi fratelli,

Vi do una grande notizia: oggi, alle 16,45, la nostra sorella Carmen è partita per il Cielo. È certo che Nostro Signore Gesù è venuto a prendere la sua anima per portarla con sé.

Mentre soffriamo per la sua mancanza, soprattutto io, siamo contenti di saper che Nostro Signore Gesù se l’abbia portata con sé.

Carmen, che grande aiuto per il Cammino! Mai mi ha adulato, sempre pensando al bene della Chiesa. Che donna forte! Non ho mai conosciuto nessuno come lei. Negli annunci ai giovani, con il Papa, come ora in Cracovia, sempre diceva loro: “La donna è la cosa più importante nella Chiesa, perché porta nel suo seno la fabbrica della vita. Per questo, dalla prima pagina del Genesi sino alla fine dell’Apocalisse sempre il demonio persegue la donna”. E concludeva dicendo: “Il Kiko ve lo regalo”!

Spero morire presto e riunirmi con lei. Carmen è stata per me un avvenimento meraviglioso: la donna, il suo genio grande, il suo carisma, il suo amore per il Papa e, soprattutto, il suo amore alla Chiesa.

Bene fratelli, ho l’anima addolorata, perché non è con noi. Ma la fede mi aiuta e conferma che sta con Cristo. Pregate per lei. Potete celebrare una messa tutti insieme in commemorazione di Carmen.

L’Arcivescovo di Madrid ha accettato che si faccia il funerale di Carmen, con il corpo presente, nella Cattedrale, e forse lo presiederà il Card. Rouco. Al funerale sono invitati gli itineranti d’Europa, se potete venire. Vi comunicheremo il giorno esatto.

Animo, che Cristo è risuscitato ed ha vinto la morte per noi!

Per me è stato commovente che abbia atteso che io giungessi, la baciassi e le dicessi: “Animo”. E dopo averle dato un bacio è spirata.

 

 

 

 

Cristo


Statut Drogi Neokatechumenalnej

11-Maja-2008

Art. 1

[Natura Drogi Neokatechumenalnej]

§ 1. Natura Drogi Neokatechumenalnej została zdefiniowana przez Jego Świątobliwość Jana Pawła II kiedy pisze: „Uznaję Drogę Neokatechumenalną jako itinerarium formacji katolickiej ważnej dla społeczeństwa i czasów dzisiejszych”.

§ 2. Droga Neokatechumenalna pozostaje w służbie Biskupowi jako jeden ze sposobów diecezjalnej realizacji wtajemniczenia chrześcijańskiego i stałego wychowania wiary.

§ 3. Droga Neokatechumenalna, posiadająca publiczną osobowość prawną, składa się z zespołu dóbr duchowych:

  1. „Neokatechumenat”, czyli katechumenat pochrzcielny, według sposobu opisanego w Tytule II;
  2. stałe wychowanie wiary, według sposobu opisanego w Tytule III;
  3. katechumenat, według sposobu opisanego w Tytule IV;
  4. służba katechezie, o czym mowa w Tytule V, wykonywana według sposobów i przez osoby tam wskazane.

Droga Neokatechumenalna

W pierwotnym Kościele, kiedy świat był pogański, ten, kto chciał zostać chrześcijaninem, musiał rozpocząć „katechumenat”, będący itinerarium formacji przygotowującej do Chrztu. Dziś proces sekularyzacji doprowadził wiele osób do porzucenia wiary i Kościoła: stąd konieczne jest itinerarium formacji do chrześcijaństwa.

Droga Neokatechumenalna nie jest ruchem, czy stowarzyszeniem, lecz narzędziem w łonie parafii, by na nowo przywieść do wiary ludzi, którzy ją porzucili.

Zapoczątkowana w latach sześćdziesiątych w jednym z ubogich przedmieść Madrytu, przez Kiko Argüello i Carmen Hernández, została poparta przez arcybiskupa Madrytu Casimiro Morcillo, który dostrzegł w tej pierwszej grupie rzeczywiste odkrycie Słowa Bożego i praktyczną realizację odnowy liturgicznej, wprowadzanej wówczas przez Sobór.

Wziąwszy pod uwagę pozytywne doświadczenie w parafiach Madrytu i Rzymu, w 1974r. Kongregacja Kultu Bożego określiła to doświadczenie mianem „Drogi Neokatechumenalnej”.

Chodzi o drogę nawrócenia, poprzez którą odkryć można bogactwo Chrztu.

Droga rozprzestrzeniła się na ponad 900 diecezji w 105 krajach, gdzie w 6 000 parafii istnieje 20 000 wspólnot.

W 1987r. w Rzymie otwarto Misyjne Międzynarodowe Seminarium „Redemptoris Mater”, przyjmujące młodzieńców, których powołanie dojrzewa we wspólnocie Neokatechumenalnej, i którzy gotowi są pójść na cały świat. W konsekwencji wielu biskupów przejęło rzymskie doświadczenie i dziś w świecie istnieje ponad siedemdziesiąt diecezjalnych misyjnych seminariów "Redemptoris Mater", w których formuje się ponad tysiąc seminarzystów.

W odpowiedzi na wezwanie papieża Jana Pawła II do nowej ewangelizacji, wiele rodzin, które przeszły już Drogę, ofiarowało się do pomocy w dziele misyjnym Kościoła, i przeprowadziło się do najbardziej zeświecczonych i zdechrystianizowanych obszarów świata, przygotowując powstanie nowych parafii misyjnych.